„Farbować jak w recepturze nr 93, jednakże z 2—3 kg suszonej kory brzozowej (Cortex Betulae).
100. Kolor silny szary o odcieniu lila — z kory brzozowej.
Farbować jak w recepturze nr 94, jednakże z 2—3 kg kory brzozowej (Cortex Betulae).
101.Kolor fioletowoszary — z kory brzozowej. Farbować jak
w recepturze nr 98, jednakże z 2—3 kg suszonej kory brzozo
wej (Cortex Betulae).
102.Kolor jasnoszary o odcieniu czerwonawym — z sumaka.
Namoczyć w żelaznym kotle 4 kg zmielonych liści sumaka (Rhus coriaria) i gotować 60—120 minut. Roztwór przecedzić, włożyć do niego wilgotną, nie bejcowaną wełnę i gotować 30—60 minut. Kolor czysto szary z sumaka uzyskuje się w kąpieli uzyskanej po wygotowaniu w miedzianym kotle 120 g sumaka, 40 g drobno sproszkowanej galasówki i 30 g żółtego drewna; kąpiel tę należy ostudzić, włożyć do niej wilgotną, nie bejcowaną wełnę i gotować 30—45 minut. Po wyjęciu wełny z kąpieli dodać do niej 60 g siarczanu żelaza, dobrze wymieszać, ostudzić, znowu włożyć wełnę i gotować 15 minut.
Kolor czarny
Czarny kolor uzyskuje się — podobnie jak szary — przez łączenie silnych, zawierających kwas garbnikowy barwników z żelazem, lecz osiągnięcie tą drogą głębokich, pełnych odcieni jest dość trudne. Przed właściwym wybarwieniem wełny na czarno konieczne jest zagruntowanie jej na brązowo. Bardzo głębokie i jednocześnie trwałe czarne kolory można uzyskać przez przefarbowanie z ciemnego błękitu za pomocą łupin lub korzeni orzecha włoskiego na czarny. Dobry czarny kolor można także uzyskać przez przefarbowanie naturalnej brązowej wełny za pomocą brzozowej i olszynowej kory, galasu, mącznicy lekarskiej itp. przy zastosowaniu receptur nr 94, 96 i 101.“(6)