„Dzięki erekcji, uprzednio wiotki i nie nadający się do spółkowania członek zamienia się w elastycznosztywny narząd, który przyjmuje kierunek oraz lekkie wygięcie ku tyłowi, w zupełności odpowiadający kierunkowi i wygięciu ku przodowi pochwy. Umożliwia to złożenie głęboko w pochwie wytryskującego nasienia. W normalnych warunkach wielkość wzwiedzionego członka odpowiada mniej więcej rozmiarowi pochwy (przyjąwszy, że najczęściej nie wnika on do pochwy całkowicie, aż do jego nasady, oraz że pochwa posiada znaczną rozciągliwość także i wzdłuż). Istnieją jednak znaczne różnice osobnicze, do których powrócimy przy omawianiu spółkowania. Długość wolnej części członka w sianie erekcji wynosi według Waldeyera 14—10 cm, a obwód mierzony w jego środku — 12 cm.
Erekcja ustępuje, gdy bodźce, które ją spowodowały, już nie oddziałują; ustępowanie jej następuje wskutek wiotczenia ciał jamistych spowodowanego znmiejszonym dopływem krwi.
Cewka moczowa (urethra) jest długim, wygiętym przewodem wyprowadzającym pęcherza, przebiegającym poprzez cały członek. Jej najwyższa część, leżąca przy pęcherzu, służy wyłącznie wyprowadzaniu moczu. Natomiast od miejsca, w którym uchodzą do niej nasieniowody (na tabl. V miejsre to oznaczone jest nr 11) służy ona również jako droga wyprowadzająca ciecz nasienną.“(1)